Jak stosuje się dodatki, gdy sprzęt do badania węgla mierzy wartość opałową substancji o niższej kaloryczności?
Jak stosować dodatki do pomiaru kaloryczności? Do czego służy w pełni automatyczny kalorymetr? W pełni automatyczny kalorymetr mierzy głównie wartość opałową węgla, ropy naftowej, słomy, skały płonnej, łupków, popiołu lotnego, żużla, mułu, odpadów przeróbczych, żywności, śmieci i innych substancji. Jednak wartość opałowa niektórych substancji jest stosunkowo niska, a w takiej sytuacji do wspomagania spalania należy użyć papieru lustrzanego.
Dbałość o stosowanie kalorymetrów (dodatków).
Jako dodatki można stosować materiały o znanej wartości opałowej (kwas benzoesowy, węgiel wzorcowy, papier do czyszczenia luster itp.).
Badaną próbkę węgla miesza się równomiernie z dodatkiem.
Suma masy próbki węgla i dodatku wynosi około 1 grama. Całkowita wartość opałowa nie może być mniejsza niż 18000J, wyższa niż 30000J.
Wartość opałowa dodatku ustalona przez system przed wejściem do eksperymentu.
Podczas testowania wagę dodatku należy wpisać do odpowiedniej kolumny.
Po teście mikrokomputer odejmuje ciepło samego dodatku.
Stosując dodatki pamiętaj o podaniu wagi dodatku.

Wprowadzenie do formuły niskokalorycznej
Wysoka kaloryczność, metoda kalkulacji
Proces pracy o wysokiej kaloryczności i niskiej kalorycznośc
Zasada działania wartości opałowej węgla