Norma ta ma zastosowanie do oznaczania wilgotności całkowitej próbek węgla handlowego, próbek węgla produkcyjnego oraz próbek węgla z pokładów węgla brunatnego, kamiennego i antracytu.

    Wilgotność całkowita odnosi się do całkowitej ilości wilgoci zawartej w próbce węgla po pobraniu.

    Norma ta określa trzy metody oznaczania wilgotności całkowitej w węglu, z których Metoda A ma zastosowanie tylko do węgla kamiennego i antracytu i jest stosowana jako metoda arbitrażowa do oznaczania wilgotności całkowitej w węglu kamiennym i antracycie. Metody B i C są odpowiednie dla węgla brunatnego, węgla kamiennego i antracytu, a metoda B jest stosowana jako metoda arbitrażowa do oznaczania wilgotności całkowitej węgla brunatnego.

Główne punkty metody: Próbki węgla suszono do stałej masy w suszarce w temperaturze 105 ~ 110 ℃ lub 145 ± 5 ℃, a procentową zawartość wilgoci obliczono na podstawie ubytku masy próbek węgla.

1 Sprzęt

1.1 Piec suszący: z dmuchawą i automatycznym urządzeniem do regulacji temperatury temperatura może być utrzymywana w zakresie od 105 do 110 stopni Celsjusza lub 145 ± 5 stopni Celsjusza.

1.2 Płytka płyta: Wykonana z materiałów odpornych na korozję i żaroodpornych, takich jak ocynkowana cienka płyta żelazna lub płyta aluminiowa, jej powierzchnia może pomieścić 500 g próbek węgla w stosunku około 0,8 g próbek węgla na centymetr kwadratowy. A waga płyty powinna być mniejsza niż 500g.

1.3 Waga tacy: czułość wynosi 1g i 5g każda.

1.4 Środek osuszający: wbudowany środek osuszający (zmieniający kolor żel krzemionkowy lub nierozpływający się bezwodny chlorek wapnia).

1,5 szklana butelka ważąca: o średnicy 70mm i wysokości od 35 do 40mm oraz ze szczelną nasadką szlifierską.

1.6 Waga analityczna: czułość wynosi 1 mg.

2 Przygotowanie próbek węgla

2.1 Obkurczone próbki węgla zgodnie z art. 3.9 GB 474-83 "Metoda przygotowania próbek węgla".

2.2 Metody A i B stosują maksymalną wielkość cząstek nieprzekraczającą 13 mm, a objętość próbki węgla wynosi około 2 kg. Metoda C wykorzystuje maksymalną wielkość cząstek nieprzekraczającą 6 mm, a objętość próbki węgla nie powinna być mniejsza niż 300 g ①.

2.3 Przed zmierzeniem wilgotności całkowitej należy najpierw sprawdzić stan uszczelnienia pojemnika zawierającego próbkę węgla, następnie wytrzeć jego powierzchnię do czysta, zważyć wagą tacki (1,3) ② i sprawdzić wagę podaną na etykiecie na pojemniku. Jeżeli waga brutto próbki węgla (tj. waga całkowita próbki węgla i pojemnika) jest mniejsza niż waga brutto podana na etykiecie (nie więcej niż 1%) i można stwierdzić, że próbka węgla nie została utracona podczas transportu, zmniejszoną wagę należy stosować jako utratę wilgoci próbki węgla podczas transportu. I obliczyć procent (W1) tej ilości do masy netto próbki węgla (waga brutto próbki węgla na etykiecie minus waga pojemnika). Przy obliczaniu całkowitej wilgotności próbki węgla należy tę stratę dodać, a próbki węgla w zbiorniku należy całkowicie wymieszać.

Uwaga: ① W GB474-83 "Metoda przygotowania próbek węgla" przepisy 3.9.3 całkowita wilgotność próbki węgla wielkość cząstek jest mniejsza niż 3 mm, a ilość próbki węgla wynosi 100 g są zmienione zgodnie z postanowieniami tego artykułu.

Gdy całkowita waga próbki węgla i pojemnika nie przekracza 1kg, do ważenia należy użyć wagi tackowej o czułości 1g.

3 kroki pomiaru

3.1 Metoda A

Zważyć próbkę węgla 500g (skalibrowaną do 1g) suchą, czystą płytką płytką (1,2) o znanej wadze i równomiernie rozprowadzić próbkę węgla w płycie. Umieścić płytką płytkę zawierającą próbkę węgla w pojemniku do suszenia (1.1) z wtryskiem przed podmuchem i ogrzać do 105-110 ° C. Węgiel kamienny suszyć przez 2-2.5h i antracyt 3-3.5h w stałych warunkach nadmuchu. Wyjmij płytką płytkę z suszarki i waż ją, gdy jest gorąca. Następnie przeprowadzaj test kontrolny przez 30 minut za każdym razem, aż spadek próbki węgla nie przekroczy 1g lub wzrost masy. W tym drugim przypadku podstawą obliczeń powinna być jednorazowa waga przed przyrostem masy. Uwaga: Dmuchanie rozpoczyna się 3-5 minut przed umieszczeniem zważonej pró

3.2 Metoda B

Odważ próbkę węgla 500g (do 1g) na suchej, czystej płytkiej płycie (1,2) o znanej wadze i równomiernie rozprowadź próbkę węgla w płycie. Płytka płyta zawierająca próbkę węgla jest umieszczana w suszarce (1,1) poddana wstępnemu piaskowaniu i podgrzaniu do 150-160 ° C. W warunkach 145 ± 5 ° C i ciągłym piaskowaniu węgiel kamienny suszy się przez 30min, antracyt suszy się przez 1h, a węgiel brunatny suszy się przez 1,5h. Wyjmij płytką płytkę z suszarki i waż ją, gdy jest gorąca. Następnie testy kontrolne przeprowadza się każdorazowo przez 15min, aż spadek próbki węgla nie przekroczy 1g lub wzrost masy. W tym drugim przypadku podstawą obliczeń powinna być jednorazowa waga przed przyrostem masy.

3.3 Metoda C

Odważ próbkę węgla o wadze 10-12g (do 0,01g) w suchej, czystej butelce ważącej (1,5) o znanej wadze i delikatnie wstrząśnij próbką węgla, aby ją rozłożyć. Otwórz nakrętkę wagi, włóż butelkę wagową zawierającą próbkę węgla do suchego pieca wstępnie nadmuchanego i podgrzanego do 145 ± 5 ° C. Suchy węgiel kamienny przez 30min, węgiel brunatny przez 45min, antracyt przez 60min w stałych warunkach nadmuchu, następnie wyjmij butelkę wagową z suszarki, natychmiast przykryj ją, schłodź na powietrzu przez około 5min, a następnie przenieś do suszarki (1,4), aby kontynuować schładzanie do temperatury pokojowej (około 30min) przed ważeniem. Następnie za każdym razem przeprowadzaj testy kontrolne przez 15min, aż redukcja próbki