Podczas używania kalorymetru do testowania wysokie kaloryczności nie tylko powodują zniekształcenie danych, ale także wpływają na wiarygodność wyników eksperymentalnych. Aby skutecznie rozwiązać ten problem, należy podjąć dokładne środki z trzech podstawowych wymiarów kalibracji sprzętu, kontroli środowiska i przetwarzania próbek, aby szybko zbadać i wyeliminować ukryte zagrożenia.

Krok 1: Zweryfikuj kalibrację sprzętu i połóż solidne podstawy do testów

Stan kalibracji kalorymetru bezpośrednio określa dokładność wykrywania wartości opałowej. Jeśli występuje odchylenie w procesie kalibracji, łatwo jest spowodować wysoką kaloryczność. Najpierw sprawdź szczelność bomby tlenowej, aby upewnić się, że nie ma wycieków powietrza i uniknąć błędów obliczeń ciepła spowodowanych niedostatecznym spalaniem; po drugie, konieczna jest regularna kalibracja standardowym kwasem benzoesowym i ustawienie parametrów kalibracji ściśle według instrukcji sprzętu. Jeżeli wartość opałowa po kalibracji jest nadal wysoka, należy sprawdzić, czy elektrody w bombie tlenowej nie są utlenione i czy przewód zapłonowy ma słaby kontakt. Wyczyść lub wymień części na czas, aby zapewnić stabilność i kontrolę ogniw zapłonu i spalania.

Drugi krok: ściśle kontroluj warunki środowiskowe i eliminuj zakłócenia zewnętrzne

Temperatura otoczenia, wilgotność, ciśnienie powietrza i inne czynniki mają istotny wpływ na wyniki detekcji kalorymetru. Gdy temperatura otoczenia waha się powyżej ± 2 ° C, wewnętrzny bilans cieplny urządzenia zostanie zaburzony, co spowoduje wysoką wartość detekcji kalorycznej. Kalorymetr należy umieścić w laboratorium o stałej temperaturze, wyposażonym w sprzęt do monitorowania temperatury i wilgotności, aby zapewnić stabilną temperaturę otoczenia na poziomie 15-30 ° C, a wilgotność względną ≤ 75%. Jednocześnie sprzęt musi być całkowicie wstępnie podgrzany przed testowaniem, a testy zostaną przeprowadzone po ustabilizowaniu temperatury wewnętrznej, aby uniknąć odchyleń danych spowodowanych nieosiągnięciem przez sprzęt stanu roboczego.

Krok 3: Standaryzacja obsługi próbek w celu zapewnienia spójności testu

Niewłaściwa obsługa próbek jest częstą przyczyną wysokiej kaloryczności. Próbki muszą być utrzymywane w stanie suchym i jednorodnym, aby uniknąć niedostatecznego spalania z powodu nadmiernej wilgoci lub nierównych cząstek. Pobieranie próbek należy podzielić na cztery ćwiartki, aby zapewnić reprezentatywność próbki; jakość próbki powinna być dokładnie kontrolowana podczas ważenia, a błąd nie powinien przekraczać 0,1 mg, a próbka powinna być całkowicie owinięta w płonącą naczynie, aby uniknąć utraty ciepła podczas spalania. Ponadto, jeśli próbka zawiera lotne składniki, należy ją wcześniej poddać obróbce wstępnej, aby zapobiec ulatnianiu się ciepła powodującemu odchylenia w obliczeniach i zapewnić, że ciepło uwalniane przez spalanie może być dokładnie uchwycone.

Jeśli problem wysokiej kaloryczności pozostaje nierozwiązany po zbadaniu zgodnie z powyższymi krokami, konieczne jest skontaktowanie się z producentem sprzętu na czas, a profesjonalni technicy sprawdzą i naprawią podstawowe komponenty. W codziennym użytkowaniu zakładanie księgi konserwacji sprzętu oraz przeprowadzanie regularnej kalibracji i konserwacji może zmniejszyć problem nieprawidłowej kaloryczności ze źródła oraz zapewnić dokładność i stabilność wykrywania kalorymetru.