Deflagracja kalorymetru stanowi zagrożenie bezpieczeństwa, którego nie można pominąć podczas eksperymentalnej operacji. Przyczyny tego są złożone i tylko poprzez opanowanie podstawowej wiedzy można jej skutecznie uniknąć.

Główną zachętą jest niewłaściwe działanie. Kalorymetr ma surowe wymagania dotyczące objętości próbki. Jeśli ilość napełnienia próbki znacznie przekroczy górną granicę nośności przyrządu, energia uwalniana w momencie spalania wzrośnie geometrycznie, przekraczając próg ciśnienia przyrządu i bezpośrednio wywołując deflagrację. Jednocześnie nierównomierne rozdrobnienie próbki i wymieszanie zanieczyszczeń spowoduje, że reakcja spalania wymknie się spod kontroli, a ciepło w jednej chwili wybuchnie, wpływając na wewnętrzną strukturę przyrządu i wywołując deflagrację.

Nienormalny stan sprzętu stanowi ukryte niebezpieczeństwo. Bomba tlenowa kalorymetru jest głównym elementem przenoszącym ciśnienie. Jeśli wystąpią problemy, takie jak awaria uszczelnienia i starzenie się materiału, i nie wytrzyma wysokiego ciśnienia generowanego przez spalanie, pęknie, czemu towarzyszy silna deflagracja. Ponadto, jeśli czujnik ciśnienia i urządzenie obniżające ciśnienie przyrządu nie zostaną skalibrowane i utrzymane przez długi czas, będzie działać nieprawidłowo, nie uwolni nadciśnienia na czas, a ciśnienie będzie nadal narastać, co ostatecznie doprowadzi do wypadku deflagracji.

Brak kontroli środowiskowej i procesowej zwiększa ryzyko. Nadmierna wilgotność w środowisku doświadczalnym i duże wahania temperatury wpłyną na stabilność spalania próbki, powodując wymknięcie się spod kontroli procesu reakcji. Niektórzy operatorzy nie wdrażają ściśle standardowych procedur, takich jak samokontrola rozruchu i wstępna obróbka próbki, pomijając kluczowe łącza weryfikacji bezpieczeństwa, co pozwala na dalsze narastanie utajonego ryzyka, co ostatecznie prowadzi do konsekwencji deflagracji.

Aby uniknąć deflagracji kalorymetru, konieczne jest zbudowanie wielu linii obrony. Ściśle kontroluj ilość i czystość próbki, aby upewnić się, że spełnia ona standardy przyrządu; regularnie przeprowadzać kompleksową konserwację i kalibrację bomb tlenowych i urządzeń ciśnieniowych oraz wymieniać starzejące się części w odpowiednim czasie; ujednolicić proces pracy, wykonać dobrą robotę w zakresie kontroli temperatury i wilgotności otoczenia oraz wdrożyć samokontrolę rozruchu. Tylko poprzez uwzględnienie świadomości bezpieczeństwa w każdym szczególe operacji możemy wyeliminować ryzyko deflagracji z pierwotnej przyczyny i zapewnić bezpieczne i wydajne przeprowadzanie eksperymentów.